WAKACYJNE REFLEKSJE - WISŁA

Kilka wakacyjnych dni spędziłem w położonej w Beskidzie Śląskim Wiśle. Miasto o dużej powierzchni (110 km kw.), zamieszkuje jedynie 11,3 tys. osób a większość z nich (co jest bardzo nietypowe jak na nasz kraj) to protestanci (głownie z Kościoła ewangelicko-augsburskiego). W XVI i XVII wieku, za sprawą księcia cieszyńskiego Wacława III Adama, luteranizm stał się dominującym wyznaniem w Wiśle i całym księstwie cieszyńskim. Ewangelicy nie mieli jednak od połowy XVII wieku łatwego życia. Cesarz rzymski Ferdynand III odebrał ewangelikom na Śląski Cieszyńskim pozostające w ich rękach kościoły i usunął ewangelickich duchownych. Protestanckie nabożeństwa odprawiano potajemnie w odludnych miejscach. Jezuicki misjonarz, Leopold Tempes, który rozpoczął działalność w księstwie cieszyńskim w 1716 roku, przymuszał wiślańskich protestantów do uczestniczenia w mszach katolickich. W razie odmowy ewangelicy byli karani wieloletnią służbą wojskową, a nawet wydaleniem z kraju. Protestanci musieli też ponosić koszty na rzecz utrzymania parafii Kościoła rzymskokatolickiego (trwało to aż do 1870 roku). Pod koniec XVIII wieku, cesarz Józef II ogłosił Patent tolerancyjny i zgodził się, aby w miejscowościach zamieszkanych przez 500 ewangelików lub 100 rodzin ewangelickich zbudowano domy modlitwy. W 1880 roku w Wiśle mieszkało 3980 ewangelików, 240 katolików i 41 żydów. Dziś w Wiśle ewangelicy stanowią około 57% mieszkańców miasta.
Biblijną naukę Kościoła ewangelickiego streszczają cztery zasady luteranizmu, sformułowane przez Marcina Lutra:

• sola Scriptura (tylko Pismo) - tylko Biblia (ST i NT) jest ostatecznym autorytetem w kwestii wiary i doktryny;
• sola Christus (tylko Chrystus) - tylko w Chrystusie, przez Chrystusa jest dostępne zbawienie. Tylko Chrystus jest pośrednikiem między Bogiem i ludźmi;
•  sola gratia (tylko łaska) - Bóg daje człowiekowi zbawienie tylko z łaski, za darmo, każdemu kto prosi Go przez Chrystusa;
• sola fide (tylko wiara) - zbawienie dostępne jest jedynie przez wiarę w Chrystusa zrodzoną ze Słowa Bożego. 

Wisła jest doskonałym miejscem dla turystycznych wędrówek po Beskidzie Śląskim. Najbardziej popularne szlaki turystyczne wiodą na szczyty: Czantoria Wielka (995 m n.p.m.), Szosów Wielki (886 m n.p.m.), Skrzyczne (1257 m n.p.m.), Malinowska Skała (1152 m n.p.m.) czy Barania Góra (1220 m.n.p.m.) Urokliwa trasa turystyczna prowadzi wzdłuż dwóch potoków źródłowych Wisły - Białej i Czarnej Wisełki.

WOKÓŁ EWOLUCJI

MARSZ ŻYWYCH 2015

Około 10 tysięcy osób z całego świata przyjechało 16 kwietnia do Oświęcimia, aby wziąć udział w Marszu Żywych. W Dniu Pamięci o Ofiarach Zagłady przeszli trasę między dwoma dawnymi nazistowskimi obozami zagłady w Oświęcimiu. W tej grupie znalazła się też młodzież Zespołu Szkół im. Leokadii Bergerowej w Płocku. 

Niemcy wymordowali w Auschwitz ponad 1,1 mln osób, w tym około 1 mln Żydów.

Uczestnicy Marszu nieśli drewniane tabliczki, na których były wypisane często imiona i nazwiska osób zamordowanych podczas II wojny światowej, były na nich wypisane także hasła "Nigdy więcej", "Nigdy nie zapomnimy" czy "Jestem Izraelitą".

Poniżej relacja fotograficzna z Marszu. 

Niech cię Pan błogosławi i strzeże. Niech Pan rozpromieni oblicze swe nad tobą, niech cię obdarzy swą łaską. 26 Niech zwróci ku tobie oblicze swoje i niech cię obdarzy pokojem. Tak będą wzywać imienia mojego nad Izraelitami, a Ja im będę błogosławił

Księga Liczb  6, 24-27

 

POLIN

11 lutego, wyruszyliśmy z grupą uczniów do Muzeum Historii Żydów Polskich – POLIN w Warszawie, gdzie uczestniczyliśmy w spotkaniu z p. Zofią Żukowską oraz zwiedzaliśmy wystawę stałą. Pani Zofia Żukowska jest jednym z wielu, jeszcze żyjących „Dzieci Holokaustu”, jako kilkuletnie dziecko doświadczyła koszmaru II wojny światowej – śmierć ojca, pobyt z mamą w getcie i obozie na Majdanku, głód, tułaczka, zagrożenie życia ze strony tak zwanych szmalcowników, bombardowanie, rozłąka z mamą… Spotkanie głęboko zapadło w serca i pamięć wszystkich uczestników. Dwugodzinne zwiedzanie wystawy stałej w Muzeum pozwoliło nam zapoznać się z historią Żydów, którzy osiedlali się na ziemiach polskich od XI wieku i których losy mocno splotły się z historią Rzeczpospolitej. Dzięki interaktywnej wystawie i pani przewodnik zdobyliśmy wiedzę o 1000-letniej historii Żydów polskich, uczestniczyliśmy w codziennym życiu żydowskich kupców, rabinów, uczonych, karczmarzy, gospodyń domowych poszczególnych epok.
Za piękne zdjęcia dziękuję p. Zofii Mioduszewskiej, która też przygotowała dla nas spotkanie z p. Zofią Żukowską. 

OUR LIVING PLANET

Birds-of-Paradise Project Introduction

O MOŁDAWII

W kolejnej odsłonie "Bliskich spotkań z..." gościliśmy dziś [13 listopada] p. Wojciecha Borysa, założyciela Misji Przyjaciół Dzieci, który dzielił się z nami swoim 10-letnim doświadczeniem pracy w Mołdawii.
Mołdawia to jeden z najbiedniejszych krajów Europy, w którym wielu mieszkańców nie ma dostępu do bieżącej wody czy też edukacji dającej możliwości zatrudnienia a realnym problemem jest rozbicie więzi rodzinnych wynikające z masowej emigracji zarobkowej. Na problemy ekonomiczne nakładają się problemy polityczne, jak na przykład wspieranie od wielu lat przez Rosję separatystycznej Naddniestrzańskiej Republiki Mołdawskiej, która choć niewidoczna na naszych mapach politycznych funkcjonuje jak oddzielne państwo.
Stolica kraju - Kiszyniów stanowi jedną z niewielu enklaw nowoczesności i rozwoju w Mołdawii, tymczasem na prowincji życie toczy się wśród powszechnej biedy i braku perspektyw na lepszą przyszłość.
Usłyszeliśmy o różnych obliczach pracy misyjnej, takich jak projekty edukacyjne umożliwiające zdobycie wykształcenia, niesienie Dobrej Nowiny o Chrystusie dzieciom z mołdawskich wiosek, pomoc materialna i pomoc medyczna.
Ważnym aspektem pracy na Mołdawii jest też wspieranie antyaborcyjnych działań Misji Liora, a krótką prezentację tej służby można znaleźć pod linkiem: http://www.youtube.com/watch?v=ZRnAH1Fcpy4&feature=youtu.be 
Jednym z celów spotkania było zaproszenie do wolontariatu pod hasłem "Oczy i uszy dla Mołdawian". Ze względu na utrudniony dostęp do usług medycznych i wysokie ich koszty, wielu mieszkańców Mołdawii cierpi z powodu ubytku wzroku i słuchu. Okulary i aparaty słuchowe są realną potrzebą i źródłem przemiany życia. Dlatego apelujemy do społeczności szkolnej o zbiórkę nieużywanych okularów. Może w naszych domach, czy domach naszych bliskich i znajomych są niepotrzebne i już nieużywane okulary, które moglibyśmy przekazać dla Mołdawian?
Mołdawia według słów pana Wojtka to "mały kraj, który potrzebuje naszych wielkich serc".
Więcej o Misji Przyjaciół Dzieci można się dowiedzieć ze strony internetowej: http://mpd.org.pl/